Geschiedenis van de Maori
De geschiedenis van Nieuw-Zeeland begon ongeveer tussen 700 en 1000 jaar eerder voor de komst van de eerste kolonisten.
Neuseeland
In de jaren 952 tot 1150 v.Chr. kwamen de eerste Polynesische voorvaderen van de Maori in Nieuw-Zeeland aan. Ze gaven het land de naam ‘Aotearoa’, vertaald betekend dit: ‘Het land van de lange witte wolk’.
De eerste Europese ontdekkingsreizigers arriveerden in 1642 op het eiland en vanaf de 18de eeuw werd het land regelmatig bezocht door zeevaarders, verkenners, missionarissen, handelaren en avonturiers.
In het jaar 1840 werd het Verdrag van Waitangi getekend. De Engelse kroon en de Maori leiders kwamen overeen dat Nieuw-Zeeland bij de Commenwealth of Nations zou horen; en dat is tot aan de dag van vandaag nog het geval.
Vandaag is nog maar 14% van de bevolking Maori. De Maori taal en cultuur heeft een belangrijke invloed op alle aspecten van het leven in Nieuw-Zeeland.
De cultuur van de Maori werd voornamelijk mondeling overgedragen en in het rijke houtsnijwerk uitgebeeld. Het scheppingsverhaal van de Maori beschrijft hoe de wereld door de gewelddadige scheiding van Ranginui (de hemelse vader) en Papatuanuku (de aardse moeder) door hun kinderen is ontstaan. Veel beelden en kunstwerken, voornamelijk uit hout, belden deze strijd uit.
Het ontstaan van Nieuw-Zeeland wordt in de legende van Maui beschreven. Deze god was een moedige oplichter, die erin slaagde de zon te overtuigen om de dagen langer te maken. Zijn grootste roem echter bereikte hij met het eruit vissen van het noord eiland, dat als Te Ika a maui (de trek van de vis) beschreven wordt.
Een kijk op de luchtfoto van het noord eiland en de overeenkomst met een vis wordt duidelijk. De Maori geloven dat het hoge noorden de staart van de vis is en de haven van Wellington de mond is. De Maori beschrijven het Zuidereiland als de Waka (kano) en Stewart Eilanden (Rakiura) als het Punga (anker) van Maui.